Zavê Salê II

Mehmûd Aksoy

c

jina min, keringa min, ez têm destê birine te.

va ez ê ji helîna zilamtîyê bi teriqim.

bê pexilim – bê mevijim – û be gundim

lê devreza min, tu delal, tu tengayî ya qırıka min a ji mêranî…

tû ber bi ava ‘’gava kolan aqlê xwe winda kirin zaroktî ji mir’’

bîn bîra hemû kesî; te dî ez ji peximberê betalîyê bum

te dî min ji xwêdana xwe ava dikir rûyê te yê ji peximbere pera.

lê tu dîsa ji kanîya  famkirina derengî…

ser çava, ezê pênc kîlo qehra min ji te kişand biperçiqînim

bi sozê peximberê teriandini, ez nabim zilame vê zevaca korr.

bi perê hemaltîye sûka tenêtiyê nayê kirîn

jina min, ez têm destê peritandina sibehê tê.

va ezê ji doşeka û ji terikê nigê te veqetim.

ez û tu: keftar u mîh. ez û tu: keroşk u kosî.

ez bi çar gav ber bi qetandina tîpên azadiyê, tu bi du nig

ber bi rûn, zincîr u ‘’tişpê nayê’’

wê hina gelek qiriktehlîya  xezûra li ser te bibari.

wê hina gelek darê doxînsista li te kevi.

bisek, bisek. ezê ji tere heft kîlo poşmanî bişînim.

ha vexwe û ha vexwe

bine bê tu bi xezura ji nane xwe zuha naki!

https://kurdishmagazine.com/2020/12/15/zave-sale/

ZAVÊ SALÊ

a

li ser zikê beqa çemê hilmê biçik ! – dewlata reş pîr nabe.

Durbûn merivê min e. hey hilmçikiyo ! hey berfa tûj !

qesra delinga biharê. li hemberî jiyanê ez bûm kevirê tehl.

li ser zikê bilaçemka çermê mirinê biqet ! zavê salême axx!

Hûr nabe genimê zemên. li dor aşê jiyanê digerim.

– ez çêlikê şevê me. Pişta min axx, ji herîya reş. sedsal e dibejim

zavê salê, danheva şevê tazî.

bi hezaran bûkê min hene. lê yek ji wan raneket li ber

simbêlê min yê arî. naaa, devrano na, zavê salê me, li min

heram be mehra zilmê.

li ser lepikên nexweşxanan derziya şeva bişikin !

b

zavê salê, vey li te nayê tengbûna adare / jibîr bik !

ev dinya ne zelalbûna pantorê bi mîza ye.

tu ket bin barê zemên / barê zemên giran e.

vey li te nayê çekên biharê / ev dinya tengbûna zivistanê ye.

vegeeer, ey ser soro, veger çala girîne.

li derdora zewaca zilmê çev çavrijiyayo !

Mahmut Aksoy